تو دوران دانشجوییم یه وبلاگ داشتم به نام آرزوهای زیبا که مخاطبای خاصی داشت
درسم که تموم شد دیلتش کردم
اما این وبلاگموو مخاطبامو خیلی دوست دارم دیلتش نمیکنم
من نویسنده ام و معتقدم نوشته های ما درون ماست که زبون باز کرده
اولین وبلاگی که نظرمو جلب کرد شاعرشکسته مرز بود
شعراش منو به سوی درون خودم میبرد که خوب...
بعدها از شعرای ققنوس خیس خوشم اومد که دنیای دیگه ای بود
اما خوب ایشون زیاد شعر نگفتن
آخرین مصرع چشمات که شعرای آقای حمزه زارعی
که پیشنهاد میکنم شما هم بخونید، عالیه
زیرپوست عشق هم جالب بود
ققنوس جان که رابطه خوبی با نوشته هاش داشتم
بعد فکر نو که محتوای جالبی داشت
سینمای ایران و جهان که خودتون بخونید و قضاوت کنید در موردش
آمده ام تا تو نگاهم کنی که وبلاگه خواهرجونمه
دوستان پرسپولیسی که به وبلاگم نظر لطف داشتن با اونکه من استقلالیم
بچه های بوشهر و کنگان که رو حساب اینکه من همشهریشونم بهم سر میزدن
روزنوشت که وبلاگ جالبی دارن
تمام کسانی که روز رادیولوژی رو بهم تبریک گفتند
و تمام مخاطبای گلم
همه تونو دوست دارم و خوشحالم که باهاتون آشنا شدم
وقت کردین به وبلاگم سر بزنید
شاید یه وقتی یه جایی بازم این وبلاگمو آپ کردم
به یاد همه تون هستم
یاحق
ما آدمها به دنبال آرامشیم و وقتی هم که به آرامش میرسیم
بازم به دنبال آرامشیم !
هنوز نمیدونم چه ام شده ؟
چرا به همه چی گیر میدم ؟
من بد حرف زدم نمیدونم چرا؟
کاش میدوستم چرا؟
شاید منم تقصیر نداشته باشم
دلم واسش خیلی تنگ شده
دلم میخواد یه جوری از دلش در بیارم
دلم میخواد...
سلام دوستان
من زمانی این آهنگ رو از دستگاه پخش دوستی شنیدم
الان تو یه وبلاگ دیدمش گذاشتمش اینجا
شاید شما هم مثل من از این شعر خیلی خوشتون بیاد
منم سرگشته حیرانت ای دوست
کنم یکباره جان قربانت ای دوست
تنی نا ساز از شوق وصل کویت
دهم سر بر سر پیمانت ای دوست
دلی دارم در آتش خانه کرده
میان شعله ها کاشانه کرده
دلی دارم که از شوق وصالت
وجودم را ز غم ویرانه کرده
من آن آواره بشکسته حالم
ز هجرانت بُتا رو به زوالم
منم آن مرغ سرگردان و تنها
پریشان گشته شد یکباره حالم
زِ هَر سر بر سر سجاده کردم
دعایی بهر آن دلداده کردم
ز حسرت ساغر چشمانم ای دوست
زبان از یکسره از باده کردم
دلا تا کی اسیر یاد یاری؟
ز هجر یار تا کی داغداری؟
بگو تا کی ز شوق روی لیلی
تو مجنون پریشان روزگاری؟
پریشانم، پریشان روزگارم
من آن سرگشته ی هجر نگارم
کنون عمریست با امید وصلت
درون سینه آسایش ندارم
ز هجرت روز و شب فریاد دارم
ز بیدادت دلی ناشاد دارم
درون کوهسار سینه خود
هزاران کشته چون فرهاد دارم
چرا ای نازنینم بی وفایی؟
دمادم با دل من در جفایی
چرا آشفته کردی روزگارم
عزیزم دارد این دل هم خدایی
شاعر:فایز دشتی
نظرای همه تونو خوندم بهتون سر فرصت سر میزنم
یه غریبه هم بود که آدرسشو نذاشته بود !
خیلی از دوستان هم که انتظار داشتم سر بزنن
نظر نذاشته بودن شاید سرشون شلوغ بوده
مرخصی هم خیلی خوش گذشت جای همه تون سبز
خیلی هم بارون اومده بود همه جا سبز شده بود
راستی امروز بالاخره امتحان آیین نامه دادم
با ۴ غلط قبول شدم ، هفته دیگه شهری دارم
کاش باره اول قبول بشم !
خوب دوستان من بازم دارم میرم خونمون بازم وبمو تنها نزارین ،
بهش سر بزنید طفلی تنها نمونه !
امسال محرم رو تو استان بوشهر تجربه کردم
همیشه که از تلویزیون مراسم بوشهریها رو میدیدم
میگفتم چقدر با شور و حرارت عزاداری میکنن
که قسمت شد امسال منم میان مردم خونگرم بوشهر باشم
خوب به امید دیدار!
شاید شما هم مثل من از یکیشون بیشتر از بقیه خوشتون اومده باشه !
من از این پیام خیلی خوشم اومد:
یلدا یعنی: یادمان باشد که زندگی آنقدر کوتاه است که یک دقیقه
بیشتر با هم بودن را باید جشن گرفت
شما از چه پیامی خوشتون اومد؟
من برگشتم و کمی واستون از جشن تعریف میکنم
اول از هر چیز یاد استاد فرهیخته دکتر شیرازی گرامی داشته شد
و به فرزند ایشان یک لوح یادبود تقدیم شد.
بعد هم که برنامه طبق روال سالهای قبل بود.
منم واسه خواهرم همون گل رو گرفتم .
اکثر دوستای خوبم هم گل رو پیشنهاد داده بودن
ممنون از همراهیتون دوستان عزیزم .
پارسال همچین روزی من فارغ التحصیل شدم
خواهرم خیلی خوشحال بود
و واسم یه دسته گل بزرگ گرفته بود
فردا دارم میرم جشنشون !
به نظرتون غیر از گل واسش چی بگیرم؟
|
|
| الو؟
الو سلام منزل خداست؟ اين منم مزاحمي که آشناست هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است به ما که مي رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟ الو دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟ چرا صدايتان نمي رسد کمي بلند تر صداي من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟ اگر اجازه مي دهي برايت درد دل کنم شنيده ام که گريه بر تمام دردها شفاست دل مرا بخوان به سوي خودت |
و درود خدا بر او، فرمود: نشانة ايمان آن است كه راست بگويي، آنگاه كه تو را زيان رساند، و دروغ نگويي كه تو را سود رساند و آن كه بيش از مقدار عمل سخن نگويي، و چون از ديگران سخن گويي از خدا بترسي ! . (حكمت 458)
و درود خدا بر او، فرمود: پاداش مجاهد شهيد در راه خدا، بزرگتر از پاداش عفيف پاكدامني نيست كه قدرت بر گناه دارد و آلوده نمي گردد. همانا عفيف پاكدامن، فرشته اي از فرشته هاست. (حكمت 474)
و درود خدا بر او، فرمود: مرگ بهتر از تن به ذلت دادن و به اندك ساختن بهتر از دست نياز به سوي مردم داشتن است. اگر به انسان نشسته در جاي خويش چيزي ندهند. با حركت و تلاش نيز نخواهد داد، روزگار دو روز است، روزي به سود تو، و روزي به زيان تو است، پس آنگاه كه به سود تو است به خوش گذراني و سركشي روي نياور، و آنگاه كه به زيان تو است شكيبا باش. (حكمت 396)
اونی که میخواییم نیستش !
تا به حال باهاش حرف زدی؟ نه !
میشناسیش ؟ نه !
پس چطوری این حرف رو میزنی؟
همینطوری ، حس میکنم !
حس میکنی !!!
آره خوب !
اما بعد از مدتی میبینی همونیه که دلت سالها میخواست
به قول شاعر :
آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم !
یار در خانه و ما گرد جهان میگردیم !
خبرهای خیلی خوبی داشتم براتون
اما خبری شنیدم که دگرگونم کرد
فوت استاد بسیار خوبم دکتر شیرازی عزیز
جامعه رادیولوژی را در ماتم فرو برد
باورش برایم سخت است که دیگر در میانمان نیست
روحشان شاد
خوب دوستان گلم من دارم ۱۰ روز میرم مرخصی
وبمو تنها نذارین آ، بیایید سر بزنید، نظر بزارین
بعد میام نظراتتونو میخونم .
ممنون از همه تون
خیلی دوست داشتم حتی اولین سطر از کتابم رو
با همین دوشنبه شروع کردم !
و کلی خوبی گفتم ازش ، هیچ دلیلی هم نداشت
همینطوری گیر داده بودم به دوشنبه !
اما الان میخوام بگم اینو
که دیگه دوشنبه ها رو دوست ندارم
اگه صدتا دوشنبه قشنگ هم بیاد بازم
سر حرفم هستم !دوشنبه بی دوشنبه !
دارم میرم جهنم یا راهی بهشتم
از این دو راهی دل خوشی ندارم
یا می خورم به پاییز یا می رسه بهارم
اسیر اشک سرد یه بغض ناگزیرم
برای زنده موندن چقدر باید بمیرم
شکنجه میشم از این سکوت از این درد
با این غریبه ها که نمیشه دردودل کرد
رو این ترنم صداتو حک کن
تو این ترانه ها منو کمک کن
اما این اول هفته رو با این کارت که خودمم
خیلی دوستش دارم،شروع کنید،تا بعد
میخوام نظر شما رو هم بدونم
چرا گاهی روزگار به بعضی از آدمها سخت میگیره؟
اونهایی که اگه اوضاعشون خوب بود خوب هم میموندند
من گاهی به این چیزا فکر میکنم
مگر اونها بدشون میاد که در رفاه باشن ؟
و سوار ماشین مدل بالا یشن و واسه خودشون بگردن؟
مگر اونها دوست دارند که دیگران
نگاه تحقیر آمیزی بهشون بکنند؟
مگر دوست دارند به گناه آلوده بشن؟
مگر میخوان که اینی باشن که هستن؟
مگر رفاه رو دوست ندارند؟
و هزار مگر و اگر دیگر..............
شما چه فکر میکنید؟
سرم درد میکنه
مخم تعطیله
هیچی نمیاد که بنویسم
همین........
